Mi deziras prezenti al vi mian lernantinon kun tuja konfeso, ke inter ŝiaj multaj instruistoj (ŝi lernas – krom la ordinaraj lernejaj objektoj – dancarton, pianludon, kantarton, pentroarton) mi instruis al ŝi nur Esperanton. Inga Krejson, 16-jaraĝa, estas konata al la partoprenintoj de Tiĥvinaj Esperantistaj Metiejoj (TEM-oj) pro sia kantado kaj dancado surpodie kaj pro afabla ĉiuvespera deĵorado en la Bardkafejo. TEMoj tre entuziasmigis ŝin, do ŝi venis aŭtune al mia progresiga E-kurso kaj dum duonjaro eltrovadis tempon inter siaj multegaj okupoj por tre efike labori ankaŭ tie. Laŭ iniciato de Vera Vlasova, profesia muzikistino, instruistino pri piano en la Artlernejo de Rimskij-Korsakov, dum aŭtuno-2009 estis preparita varia koncerta programo, kiun la triopo (Vera, Inga kaj mi) sukcese prezentis dum la 26-a Internacia Festivalo (IF) en Bavario kaj poste kelkloke en Normandio. 

Dum la IF ni varbis en nian teamon Riga-anon Sergeon Straŝnenko, kiu grave helpis nin kiel la dua gitaristo kaj kantisto en nia programo. Certe, Inga estis la stelo de la koncerta programo; mi opinias, ke nur dank’ al ŝia kontribuo la Rusan koncerton kelkaj IF-anoj nomis la plej sukcesa koncerto en la tuta 26-jara historio de IF-oj. Brila ideo de Vera estis tuja kunkantigo de Inga kun la samaĝa Denise, afrika knabino, edukata de germana esperantista familio. La knabinoj sukcesis eksterordinare agordi la voĉojn kaj prezenti ĉarmajn blusojn. Sube estas prezentita la raporto de Inga pri ŝia unua vojaĝo al eksterlanda Esperantujo. Mi speciale fieras, ke mi ne devis elspezi mian tempon por korektado – nur kelkaj eraretoj estis en ŝia verko. Necesas nur aldoni al sia raporto, ke la 26-a Internacia Festivalo kun kadra temo « Fabeloj » kaj kun ĉ. 150 partoprenantoj el 21 landoj brile funkciis inter la 27-a de decembro 2009 kaj la 3-a de januaro 2010. Krom laŭtemaj prelegoj pri fratoj Grimm, Charles Perrault, Ivan-la-Stultulo, dagestanaj fabeloj k.a. okazis aliaj elstaraj eventoj: la tradicia Vintra Universitato kun prelegoj pri astronomio, matematiko, ĥemio, interesega prelego de Ulrich Brandenburg pri la situacio en Afganio, multaj ekskursoj, prezentadoj ktp. Pro nia provluda okupateco ni sukcesis partopreni ne multon el tio – jen la sola bedaŭrindaĵo de nia vojaĝo. Ĉi jare Inga finas la  mezlernejajn studojn kaj devas elekti sian vojon en la vivo. Mi deziru  al ŝi trafan elekton kaj brilajn sukcesojn en tiu vojo.

Mikaelo Bronŝtejn RU-187500 Tiĥvin Rusio (en februaro 2010) fotis: R.Bouchet

Antaŭ nia ekveturo ni estis elspezintaj multe da fortoj, tempo kaj nervoj por prepari niajn koncertojn, kiuj, finfine, okazis ne malbone. Kaj en Germanio, kaj en Francio la publiko kore akceptis nin, atente  aŭskultis, partoprenis kun ni… Oni bezonas, eble, komenci de la komenco , por almenaŭ iel ordigi la pensojn. Internacia Festivalo ĉi jare okazis en Nördlingen. Ni alvenis tien la 26an de decembro, vespere. HDP (Hans-Dieter Platz, la organizanto de IF) kaj Liba Gabalda el Francio akceptis nin. Kaj tuj, kiam mi ekvidis ilin, mi komprenis, ke homoj, kiujn mi ekvidos kaj ekscios morgaŭ, estos same bonaj, interesaj, pretaj ĉiam helpi al ni. Do, ni alveturis tien la 26an, sed IF komenciĝas la 27an, pro tio la 27an matene ni havis tempon por rigardi kaj ekkoni la urbon. Tiu bela, fabela kaj pupa urbeto estis absolute malplena: Neniun ni vidis en la stratoj; ankaŭ la  magazenoj kun pano, vestaĵo kaj helaj vitrinoj de suveniroj estis fermitaj. Kaj iomete mi pensis, ke iel ĉiuj homoj  forlasis la urbon. La stratoj estis malplenaj kaj trankvilaj, diference de ni mem, ĉar nin atendis multe da diversaj renkontoj, impresoj, sentoj... Kaj mi sentis agrablan maltrankvilon. Tamen tuj post la unua vespera, koncerto, mi komprenis, ke mi tute ne devas maltrankviliĝi.  La homoj estis tiomgrade afablaj.

Ĉiutage estis diversaj prelegoj, kie oni povis ekscii tre multe da novaĵoj kaj interesaĵoj, sed poste, je la 8-a komenciĝis la «vesperoj»: Interkona, Dagestana, Rusa, Zamenhofa, Israela kaj Internacia. La plej respondecan nian koncerton en Germanio – la Rusan vesperon ni tre longe preparis: ni devis lerni multe da tekstoj, fari koruson el niaj diversaj voĉoj, prepari tradukojn kaj kostumojn, organizi provludojn… Kaj certe, antaŭ la koncerto ni tre klopodis kaj deziris, ke ĝi plaĉu al la homoj, kaj, laŭ mia opinio, ĉio estis sukcesa. La plej ĉefa por mi - estas ke la koncerto pasis bone, kaj ke ni scipovis iomete levi la humoron de la homoj. Pri mi mem mi povas diri, ke preskaŭ  ĉiuj miaj rememoroj estas ligitaj kun tiuj vesperoj, kie mi ne malmulte eksciis pri tradicioj kaj historioj de diversaj landoj kaj krom tio, konatiĝis kun multaj interesaj homoj.  Estis kelkaj  lecionoj de mazurko, kiun ni dancis en unu el plej memorindaj vesperoj – la Novjara vespero. Ankaŭ estis rimarkinda kaj bongusta manĝajo dum IF, en unu granda amika kompanio, neordinara atmosfero. Ĉio tio faris la unuan mian restadon en IF neforgesebla. Mi ricevis multe da pozitivaj emocioj kaj helaj rememoroj.

Tamen en Francio estis ĉe ni pli malmulte da libera tempo, preskaŭ ĉiutage okazis koncertoj: en liceoj, infanĝardeno, rezidejo de maljunuloj, en kafejo. Sed tie ni loĝis ne kune, ne en la sama domo kaj ni ne havis eblecon por provludi. Krom tio, falis tre multe da neĝo, pro tio aperis malgrandaj problemoj pri veturado de loko al loko. Sed ĉio tio ne malhelpis nin ricevi agrablajn impresojn, renkontiĝi kun amikoj, konatiĝi kun novaj esperantistoj, kaj, certe, bone koncerti. Plaĉis al mi tre la koncerto en infanĝardeno. La infanoj atente aŭskultis, ludis kun ni, kantis kun ni. Eĉ post nia koncerto ili montris al ni ilian kolekton da rusaj aĵoj: suveniroj kaj diversaj libroj. Nia plej granda kaj respondeca koncerto en Francio okazis en la kafejo «Des Images». Estis rusa vespero: komence estis prezentita la rusa kuirarto - rusa vespermanĝo (ĉio estis tre bongusta, sed la manĝajo estis duone rusa, duone franca. Rusa recepto, francaj kuiristoj kaj oni povas manĝi sen fino!) Do poste oni spektis rusan filmon «Staruĥi» (Maljunulinoj). La filmo, laŭ mia opinio, estas tre sincera, ĉar tie oni montras la vivon de la rusaj homoj, la karakterojn de rusoj… Kaj post ĉio okazis nia koncerto. Venontan matenon ni forveturis al Parizo, kie ni estis dum 2 tagoj kaj plejparte promenadis kaj ekskursis, vidis Eiffel-turon, vizitis Louvre, Montmartre. La vetero ne estis tre nekutima por ni, kaj, malgraŭ ke ne estis suno, la vintra Parizo ankaŭ plaĉis al mi. Do, ĝenerale mi rajtas diri, ke preskaŭ ĉio pasis bone, eĉ ne tiel, kiel ni planis…Multe pli bone… Multe da rememoroj kaj impresoj... Sufiĉos por mi - ĝis la sekvanta vintro...
  

Inga Krejson RU-187500 Tiĥvin Rusio (en februaro 2010)   fotis: R. Bouchet