Raporto Grossmann 25-a IF

HDP, la konstanta organizanto de IF, refoje donis al ni rendevuon en Düsseldorf kaj eĉ en la sama domo kiel en 2007. Sed fakte ni troviĝis en tute alia parto de la domo, plene modernigita, kun vastaj salonoj, sur pluraj etaĝoj. La knajpo agrable situis en la enireja halo kun vasta spaco por kune babili kaj ĝui la etoson. Nur la dormoĉambroj similas al tiuj de 2007. Krome tiu 25a IF estis jubilea. La vespero por festi la jubileon estis aparte bone organizita kun jubileaj kukoj kaj ŝaŭmvino. La kadra temo Literaturo proponis interesajn prelegojn. Sed ankaŭ prelegoj pri scienco, pri vojaĝoj estis aparte allogaj. Certe ni ne forgesu la kutimajn programerojn kiel ekskursojn, distrajn vesperojn, silvestran balon, novjaran promenon, kiuj grandparte kontribuis por igi la tutan semajnon vere alloga kaj ĝuinda.

Al tiu 25a IF aliĝis 167 personoj el 23 landoj. Inter ili estis pluraj novaj partoprenantoj ankaŭ el landoj ĝis nun preskaŭ ne reprezentitaj, Armenio, Japanio, Argentino. Jam la 27an de decembro okazis la interkona vespero kun bonvenigaj salutoj de HDP. Li ankaŭ klarigis la situacion de la nuna domo, kies antaŭa estrino eksiĝis. Malgraŭ tio li sukcesis solvi ĉiujn administrajn kaj organizajn problemojn. Mikaelo Bronŝtejn poste prizorgis la ceteron de la vespero per kantoj kaj allogaj ludoj. Al 5 kandidatoj estis proponitaj glasetoj da akvo aŭ vodko. La publiko devis diveni laŭ la aspekto de la trinkintoj, kiu el ili fortrinkis la solan vodkoglaseton. Edmond Plutniak ja aspektis al la tuta publiko la feliĉulo, kiu trafis la ĝustan glaseton. Sed envere ĉiuj el ili havis vodkon en sia glaseto. Aliaj trinkintoj sukcesis tion lerte kaŝi. Jen aliaj ludoj kaptis la atenton de la publiko kaj amuzigis ĉiujn.

Dum la tuta semajno okazis diversaj samtempaj prelegoj, inter kiuj ja necesis elekti. La matenaj prelegoj okazis de la 10a ĝis la 11a30 aŭ eĉ pli longe. En la posttagmezo okazis du serioj da prelegoj de la 13a30 ĝis la 15a kaj de la 16a30 ĝis la 18a. Pro la samtempeco de la prelegoj, ja necesis bone elekti kaj iel rezigni pri la ceteraj prelegoj. Aparte interesaj estis la prelegoj de Jozefo Ŝemer el Israelo. Lia temo estis "Juda humuro". Li enkondukis sian prelegon per klarigoj pri la juda religio kaj juda popolo, ties diversaj tradicioj kaj kutimoj en centra Eŭropo kaj aliaj mondpartoj. Li aparte emfazis la malfacilajn regulojn de la juda religio. Eble nur 20% de la popolo sukcesas ilin sekvi kaj eble nur 10% plene respektas ilin. Krome li klarigis, ke dum la jarcentoj estis pli forta tradicio studi ĉe judoj ol ĉe aliaj popoloj. Tial li ne hezitis mencii plurajn jud-devenajn eminentulojn, sciencistojn tra la mondo, inkluzive Zamenhof. Sed aliflanke granda parto de la popolo estis malriĉa kaj eĉ mizera. Certe tre utila enkonduko por poste pli facile kompreni judajn ŝercojn. Aliaj prelegoj pri literaturo estis "La mondoj de fratoj Strugackij". La plej famaj rusaj verkistoj de scienc-fikciaj romanoj. Mikaelo prelegis pri ili kaj eĉ povis proponi 7 tradukojn, kiujn li jam sukcesis plenumi.. "Morto de artisto" estas la nova romano de Anna Löwenstein (Italio) post la fama verko "La ŝtona urbo". La libro estis akurate liverita al la surloka libroservo de FEL. Pri "Vivo kaj verko de la juda poetino Rose Ausländer" prelegis Christiane Oetter (Germanio). Pri "Armena literaturo en Esperanto" parolis Karine Arakelyan (Armenio). Sekvis "Rakontaro Genĝi kaj verkisto Dazaj-Osam"; la rakontaro Genĝi estis verkita de ĉanbelanino Murasaki-Ŝikibu ĝuste antaŭ 1.000 jaroj; ĝi estas probable la plej malnova romano konata ne nur en Japanio, sed eĉ en la mondo. Okaze de la 1.000-jara jubileo Tacuo Huĝimoto el Japanio komencis ĝin traduki kaj prelegis pri ĝi. Prelegoj pri vojaĝo estis faritaj de Bernard Vivier pri Japanio en 2007, kiam okazis tie UK en Jokohamo. Liba kaj Floreal Gabalda prezentis fotojn, filmon kaj dancojn pri Venezuelo, kiun ili vizitis en somero 2008. Rémy Bouchet rakontis pri sia stud-vojaĝo tra Norda Vjetnamio. Li montris bildojn pri la lando kaj pri famaj historiaj lokoj pro koloniado kaj milito.

La distraj vesperoj arigis en granda salono "aŭlo" ĉiujn partoprenantojn.Ni povis ĝui la koncertojn de Ĵak Le Puil, fama pro lia kanto "La danĝera ul'" kaj multaj aliaj. Iuj ŝatis la koncerton de Alejandro Cossavella el Argentino, kiu jam de monatoj turneas tra Eŭropo. Li kantis en Esperanto, kaj en la hispana kaj portugala, ofte simplaj kaj ne profundaj kantoj. La armena vespero estis ankaŭ tre ŝatata. Karine Arakelyan prezentis bildojn kaj filmon pri Armenio. Ŝia nevino Hasmik dancis kaj kantis por la publiko tradiciajn armenajn kantojn. Poste la publiko estis invitita gustumi specialaĵojn el Armenio, manĝaĵetojn kaj alkoholaĵojn. Aparte alloga estis la jubilea vespero por tiu 25a IF. Kiuj el la partoprenantoj de la nuna IF jam partoprenis en tiu unua IF antaŭ 29 jaroj? En speciala magia teatro necesis diveni per palpado, kiu estas kiu. Finfine atingis la scenejon 13 konataj samideanoj. Ĉiu el ili rakontis iun anekdoton aŭ spertaĵon pri iama IF. Plej interese estis vidi la fotojn de Brian Moon, kie aperis tiuj iamaj partoprenantoj, sed ja multe pli junaj. Poste venis la suprizo de la organizantoj. Oni alportis 2 tri-etaĝajn kukojn kaj plurajn botelojn da ŝaŭmvino. Certe necesis viciĝi por ricevi pecon, kiun Harald kaj HDP distranĉis. Poste la etoso iĝis pli kaj pli gaja inter la diversaj rondoj.

La tuttaga ekskurso celis unue la urbon Akeno (Aachen). Famaj estas tie la akenaj spickukoj nomataj "Printillo". Ili ne estas industrie fabrikataj, sed ĉefe en malgrandaj kukejoj. Ni vizitis unu el ili, ricevis multajn detalajn informojn pri la fabrikado de "Printillo" kaj gustumis diversajn. La katedralo de Akeno estis konstruita en la jaro 800 kaj estis la iama reĝa kapelo de Karolo la Granda. La tagmaĝo okazis en la belga urbo Kelmis. Tie, dum paŭzetoj s-ano Mathieu Schrymecker interese informis pri la aparta situacio de tiu landlima anguleto. Kelmis-Moresnet apartenas al Belgio, sed inter 1815 –1919 ĝi estis "neŭtrala ŝtato Moresnet" (pro malakordo inter Prusio kaj Nederlando, Belgio ekzistis nur ekde 1830). La eta "tortopeco" famiĝis inter esperantistoj, ĉar fondiĝis la Esperanto-stato 'Amikejo', en aŭgusto 1908, do ĝuste antaù 100 jaroj...

Certe la plej grava kaj sopirata vespero de la semajno esti tiu de la 31a de decembro por festi la novjariĝon. Post la vespermanĝo pluraj paroj enkondukis la balon per prezentado de Polonezo. Ĝi iĝis jam tradicia programero de IF kaj ege ŝatata de la dancantoj kaj de la publiko. Certe ĉi-jare abundis la spaco por ĝin prezenti en la granda manĝo-salono. Poste komenciĝis la balo, kiun HDP regule interrompis por bondeziri laŭ la horzonoj. Unue, sed iom malfrue, je la 21a al koreoj, japanoj, kiuj jam de 4 horoj estis en 2009, poste al rusoj je la 22a, al latvoj, litovoj, israelanoj, armenoj je la 23a. Kompreneble je noktomezo ekestis la novjaro por ĉiuj. La glasoj estis plenaj por tosti kaj bondeziri al ĉiuj Feliĉan Novan Jaron kaj interŝanĝi kisojn. Je la unua matene nova interrompo por britoj, portugaloj, kaj iom escepte aldoniĝis kanadanoj por ne bezoni atendi ĝis la 6a matene. Bedaŭro: Rob prizorgis la dancmuzikon, sed ŝajne ĉi-jare li ne sukcesis kontentigi la dancemulojn, kiuj ofte plendis pri neoportuna muziko. Tamen kelkaj sukcesis danci? Sed iam eĉ neniu dancis...

Por la novjara promeno, kiun multaj partoprenis, ni laŭiris iom la Rejnon tute proksime de la IF-ejo. La vetero estis iom pli griza ol en antaŭaj tagoj. La internacia vespero estis la lasta de la IF-semajno. Ĝi estis aparte agrabla, ĉar multaj talentuloj proponis siajn hobiojn, siajn artojn. Arlette Plutniak lerte arigis kantemulojn por krei la IF-koruson, kiu plezurigis la publikon. IF 2008-2009 tiel finiĝis, iuj sukcesis ankoraŭ ĝui la plilongigan tagon. Multan dankon al HDP, kiu klopodis kontentigi ĉiujn..

André Grossmann
februaro 2009