Kiam venas longaj kaj grizaj aŭtunaj vesperoj, kiam vintro iĝas pli kaj pli deprimiga, kiam proksimiĝantaj jarfinaj festoj komencas iĝi kapdoloreto pro donacoj aĉetendaj kaj taskoj ankoraŭ nepre farendaj, tiam multaj el ni ekhavas iun ne klare difineblan senton de malkontento.... Por mi kaj por centoj da esperantistoj tamen ekzistas mirinde bona rimedo por tiun ĉagreneton forviŝi: kaj tiu rimedo estas konscio, ke jarfina aranĝo en Esperantujo proksimiĝas kaj ke ne eblos esti malfeliĉa en amika rondo de interesaj homoj kaj en torento de abundaj eventoj.

Nun en Esperantujo jam eblas elekti inter kelkaj aranĝoj kaj por junuloj kaj por ĉiam junaj maturaj esperantistoj, sed mia raporteto estu pri 23-a Internacia Festivalo en Saarbrücken, ja tiun festivalon mi mem travivis kaj bedaŭretas pro tiuj esperantistoj kiuj ne povis aŭ ne volis pasigi kun ni belan semajnon inter 27a de decembro kaj 3a de januaro.

Nomo de urbo Saarbrücken signifas „ponto trans la rivero Saar“, sed tiu germana urbo iĝis ponto inter 19 landoj kaj Francio. La temo de la Internacia Festivalo en tiu-ĉi jaro estis "Francio" kaj ĝi estis tre vaste prezentita al partoprenantoj. Aliĝis 156 esperantistoj kaj kvankam ne ĉiuj povis veni, ni estis granda kaj amika rondo. Eblis dum la festivala semajno konatiĝi kun Francio el diversaj vidpunktoj. Jam enkonduka forumo, organizita de C.Nourmont, montris kiel vidas Francion persono kiu tie naskiĝis kaj loĝas, aŭ francino japandevena kiu dum jardekoj estas en Francio, aŭ eksterlandanoj kiuj ofte vizitadas Francion, aŭ franco kiu elmigris kaj loĝas en Germanio, aŭ franco kies geavoj estis enmigrintoj el Pollando... Surprizo estis, ke inter ĉeestantoj ne eblis trovi personon kiu neniam vizitis Francion! Sekvis kaj seriozaj kaj amuzaj prezentadoj de la lando: lumbilda prelego pri malpli konataj lokoj de Francio, seminario pri francaj fromaĝoj, prelego pri franca instruisto de 19-a jarcento Henri, kvizo pri Francio (ĉiujn prizorgis C.Nourmont kaj B.Moon), pri kunlaboro de Germanio kaj Francio (U.Brandenburg), kasteloj de Luarvalo (T.Loskutova) kaj Grezijon aparte (C.Trésorier), pri amikeco inter rusa kaj franca urboj (M.Bronŝtejn), pri alzaca lingvo (A.Grossman).

Kvazaŭ por komplikigi por IF-anoj jam malfacilan elekton kion ĉeesti, la programo enhavis tiajn proponojn: prelegojn pri renesanco en Italio, pri lingva egalrajteco (ambaŭ de d-ro R.Clerici), pri vivo sur foraj planedoj, pri vojaĝo al Tibeto (ambaŭ de prof. d-ro A.Wandel), pri jogo, pri diverseco lingva kaj kultura en Nepalo (ambaŭ de d-ro Mukunda Pathik Wagle), pri esperanta stilisto J.Forge ( L.Karpunina kaj G.Bussing), pri rolo de Esperanto rilate multlingvecon (J.Derks), pri piedirado – sporto por ĉiuj (R.Keetlaer), filmetojn pri marmoro en Italio (Ugode Riu)... Ĉu sufiĉe elstaraj nomoj de la prelegantoj kaj ĉu ne vere interesaj kaj diversaj temoj? Sed... tio estas ankaŭ nur parto de la proponita programo, ja plie estis aŭtoraj duonhoroj de M.Bronŝtejn, L.Karpunina, N.Caragea, katolika diservo (pastro A.Kronenberger), seminarieto pri magio (Trixini), paroligaj kursoj (T.Loskutova), pentrado per rusa maniero „ĥoĥloma“ kaj sur silko laŭ tekniko „batika“ (S.Brovtseva kaj T.Ljuleva), prezentado de ginsengo kaj bierseminarieto (Jeong-ok Song kaj H.Schicke), kuirado de uzbekia specialaĵo (S.Brovtseva), vizito al saŭno, matena taj-ĝi-ĉuan-gimnastiko (B.Poterucha), jogo-ekzercoj (A.Plutniak), malstreĉa gimnastiko (A.Dupechaud), piramidoludoj (T.Phoenix), kaj, kompreneble, prezentado kaj diskuto pri Sudoku-ludo, kiu nun febrigas multajn (H.Theurich).

Pri vespera programo parolu kurte la nomoj: JoMo kun sia tuta ĉarmo, Trixini kun sorĉa programo, Esperanto-Desperado kun alloga kantado, M.Bronŝtejn kiu kaj ĉarmas, kaj sorĉas, kaj kantas kaj organizis multon jam dum multaj IFoj... Internacia vespero, gvidata de li, estis entute interesa, sed kantanta grupo de IF-barbuloj (16 sur scenejo samtempe kaj 2 en „rezervo“!) restas „ la najlo“ de la programo!

Silvestro? Tiu estis tradicia: abunda bufedo, polonezo kaj mazurko solene dancitaj por komenco de la balo, laŭvice festataj transiroj al 2007 en diversaj landoj, dancoj ĝis 5.30 matene, bondeziroj kaj kisoj, noktaj dorlotoj de L.Gabalda per memfaritaj kuketoj kaj regalo de R.Clerici per italaj dolĉaĵoj... Ankaŭ brunĉo ¹ longega matene kaj novjara promeno posttagmeze estis tradiciaj kaj agrablaj.

Ekskurso? Ni iris al famega Strasburgo kie vetero favoris, urbo atendis feste ornamita, restoracio estis bona kaj nia ĉiĉerono C. Hurstel estis afabla kaj lerta. Okazis eta aventureto kun buso kiu ne rajtis nin preni de interkonsentita loko, sed tio estas bagatelaĵo.
 
Kion mi forgesis raporti? Knajpo! ² Bonege lokita en la domo, nek tro granda, nek tro malgranda, malfermita ĝis lasta gasto kaj bonega loko por babiladoj, tabloludoj, masaĝetoj, komputilumadoj, amindumetoj kaj elkoraj konversacioj. Knajpo ĉiam estas iuspeca centro de IFoj kaj mi tre kontentas, ke persone mi tie pasigas multajn horojn.

Mankoj? Tradiciaj – ĉefe manko de dormo, manko de tempo por ĉio dezirata kaj en tiu-ĉi fojo mankis infanoj, ne estis multaj, do junaj familioj bonvolu plibonigi tiun IF-parton!

Kaj restas la plej ĉefa afero de IF pri kiuj nenia raporto povus rakonti sufiĉe kontentige: homoj en Internacia Festivalo... Organizanto kaj ĉefmotoro de IF estas ĉiam Hans-Dieter Platz (ĉiuj nomas lin HDP), cerbo kaj koro de tiu-ĉi IF estis Claude Nourmont, kiu kun Brian Moon aranĝis multegon por ĉefa temo „Francio“, festivalo ne funkcius glate sen multaj kutimaj kaj spontaneaj helpantoj, ĝi ne estus tiel kortuŝa sen multjaraj ĉeestantoj, nek tiel alloga sen simpatiaj novuloj...

Kiel diras proverbo, estas pli bone unufoje vidi ol centfoje aŭdi kaj mi konsilas simple decidi rapide kaj aliĝi senprokraste por 24-a Internacia Festivalo en Mainz. Tiel vi ŝparos monon, ricevos rabatkuponojn por Knajpo kaj havos longan periodon de antaŭĝojo pri garantiite bela semajno de via vivo.

Gražina Opulskienė
2007 01 07

¹  brunĉo: maten-lunĉo (el la angla "brunch")
²  Knajpo: etosoplena trinkejo (el la germana "Kneipe")

     Litovio

      

     

       fotis:
         Rémy Bouchet, Francio