La ciferoj: ĉ. 200 partoprenantoj el dudeko da landoj, do la plej granda el la tri aranĝoj. La organizado: profesia; ekde la komenco sub la zorgo de H.D.Platz, pli konata kiel HDP, kun aro da helpantoj pri ĉiuj aspektoj de la programo, transporta servo, preparo de la diversaj salonoj, servado en la knajpo, ktp. La etoso: bonega, kun daŭre la plej sukcesa programero: la Knajpo. Fakte preskaŭ ĉiujare oni povus verki la samon. Ke oni ĝuas revidi la samajn familiojn, kun la grandiĝintaj infanoj (kiujn oni apenaŭ rekonas...), ke oni ĝuas retrovi la samajn konatojn (sen la grandiĝintaj infanoj, kiuj preferas memstare iri al IS, aŭ ne esperantumi...), ke oni ĝuas konatiĝi kun novaj homoj, ekzemple ĉi-jare venis juna germano loĝanta en Francio, kiu eklernis per la reto antaŭ tri monatoj, cetere sub la gvido de unu el la partoprenantoj de IF, kaj li tute kontentige jam parolis.

La urbo kie ĝi okazis, Trier, estas unu el la plej ĉarmaj urboj kiujn mi konas, kaj kun plezuro la partoprenantoj (re)vizitis la centron, la katedralon, kaj aliajn monumentojn ... sed ne ĉion, kion ili deziris, ĉar jen muzeo estis fermita, pro forta glacio ne eblis aliri iujn lokojn, pro riparoj alia monumento ne estis vizitebla, ktp.

Pri la temo "Eŭropo pligrandiĝinta" okazis pluraj prelegoj de fakuloj, ĉiam en plenaj salonoj, malgraŭ paralele okazantaj aranĝoj; la temon ilustris vizito al Luksemburgio, kie estas pluraj eŭropaj institucioj, kaj al la vilaĝo Schengen. Kaj eblis kleriĝi pri aliaj aktualaj temoj: la birda gripo - ĉu pandemio minacas nin? Pri maljuniĝo kaj naturkuracado. Pri la enhavo de sukoj, kun gustumado kaj lertaj klarigoj de naturkuracisto. Pri Marso: ĉu vivo sur la ruĝa planedo? Kaj ankaŭ pri Karl Marx, kiu naskiĝis en Trier. Pri kantoj de Latvio, pri vojaĝo tra Siberio per trajno, kaj multaj aliaj temoj. Interese estis aŭskulti la sperton de du italoj, kiuj ĵus iris al Barato por instrui Esperanton.

Kaj pelmele, novaj kaj tradiciaj programeroj: Jumeiho-terapio, origamio, botelpentrado laŭ tradicia rusa maniero, rusa teumado, malstreĉiga gimnastiko. Societaj ludoj estis tre popularaj, same ĉe infanoj kiel ne-infanoj.

Kaj la silvestro? Bufeda ordo, fotoeblecoj, sidiĝo, salutvortoj de la mastroj, manĝo. Malfermo de la silvestra balo per polonezo. Novjaro rusa, novjaro israela, novjaro nia, piroteknikaĵoj ekstere, novjaro angla, novjaro kanada. Tiu listo kompreneble ne respegulas la kutime bonan etoson en tiaj momentoj!

Kaj la unua de januaro? Brunĉo, mallonga refreŝiga subpluva promeno, knajpo. Prelego, vespermanĝo, vespera programo pri Dagestano, Knajpo ...

Vesperaj programoj estis ĉiuj allogaj. Elstaris la koncerto de JoMo. Lin mi spektis jam plurfoje, kaj denove ĉiufoje plene ĝuas la ludadon de tiu talenta artisto, kiu ĉiam sukcesas kapti la intereson de la publiko. Internacia vespero, kie partoprenas diversaj talentoj inter la ĉeestantoj, estis aparte bona ĉi-foje.

Speciala afero ĉi-jare estis la paralela programo zorgita de AIS kaj Eŭropa Klubo, pri kiu vi legas aliloke apartan raporton. Tiu programo allogis novajn homojn, kiujn ni kutime ne vidas en IF.

      Claude Nourmont